معامله‌گری همبستگی در فارکس: جفت ارزهایی که با هم حرکت می‌کنند و از هم جدا می‌شوند

همبستگی در معاملات فارکس چیست؟

همبستگی در فارکس میزان حرکت دو جفت ارز نسبت به یکدیگر را اندازه گیری می کند. این مقدار به صورت عددی بین 1- و 1+ بیان می شود. همبستگی 1+ به این معنی است که دو جفت ارز به طور کامل همگام حرکت می کنند: وقتی یکی بالا می رود، دیگری نیز به همان نسبت بالا می رود. همبستگی 1- به این معنی است که آنها در تضاد کامل حرکت می کنند: وقتی یکی بالا می رود، دیگری به همان نسبت پایین می آید. همبستگی 0 به این معنی است که هیچ رابطه ای بین حرکات جفت ارزها وجود ندارد. آنها کاملاً مستقل هستند. در عمل، همبستگی های کامل 1+ یا 1- نادر است. بیشتر روابط جفت ارزها جایی بین این دو قرار می گیرند.

درک همبستگی ها به دو دلیل ضروری است. اولاً، همبستگی ها بر ریسک پورتفوی شما تأثیر می گذارند. اگر در دو جفت ارز با همبستگی بالا موقعیت داشته باشید، ریسک واقعی شما بسیار بیشتر از آن چیزی است که فکر می کنید. ثانیاً، همبستگی ها فرصت های معاملاتی ایجاد می کنند: انحراف از همبستگی عادی می تواند سیگنال معاملات باشد و از جفت ارزها با همبستگی های ثابت می توان برای پوشش ریسک استفاده کرد. نادیده گرفتن همبستگی ها یکی از رایج ترین و پرهزینه ترین اشتباهاتی است که معامله گران خرد مرتکب می شوند، به ویژه کسانی که موقعیت های خود را در چندین جفت ارز پخش می کنند بدون اینکه متوجه شوند که در واقع همان شرط را چندین بار می بندند.

همبستگی با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون در یک دوره زمانی مشخص محاسبه می شود، معمولاً 20، 50 یا 200 دوره. دوره های زمانی کوتاه تر روابط اخیر را ثبت می کنند اما نوسانات بیشتری دارند. دوره های طولانی تر تصویر پایدارتری ارائه می دهند اما ممکن است تغییرات اخیر را از دست بدهند. بسیاری از پلتفرم ها و وب سایت های معاملاتی ماتریس های همبستگی زنده را ارائه می دهند که همبستگی فعلی بین تمام جفت ارزهای اصلی را نشان می دهد و روزانه به روز می شود. نشانه گذاری یک ماتریس همبستگی و بررسی هفتگی آن باید بخشی از روال هر معامله گر فارکس باشد.

جفت ارزهای فارکس با همبستگی مثبت

EUR/USD و GBP/USD رایج ترین جفت ارزهای با همبستگی مثبت هستند که معمولاً همبستگی بین 0.80+ تا 0.90+ دارند. هر دو جفت ارز دلار آمریکا را به عنوان ارز مظنه دارند، بنابراین وقتی ارزش دلار تضعیف می شود، EUR/USD و GBP/USD هر دو تمایل به افزایش با هم دارند. این همبستگی ناشی از مخرج مشترک (دلار) است تا یک ارتباط اساسی بین یورو و پوند. در طول حرکات عمده ناشی از دلار، مانند تصمیمات نرخ بهره فدرال رزرو یا داده های اقتصادی ایالات متحده، این جفت ارزها تقریباً همزمان حرکت می کنند.

AUD/USD و NZD/USD حتی همبستگی مثبت قوی تری دارند، معمولاً 0.85+ تا 0.95+. هر دو ارزهای اقیانوس آرام مرتبط با کالا با ساختارهای اقتصادی و روابط تجاری مشابه هستند. هنگامی که اشتیاق ریسک جهانی سالم است و قیمت کالاها در حال افزایش است، هر دو جفت ارز تمایل دارند در برابر دلار افزایش یابند. این همبستگی آنقدر قوی است که برخی از معامله گران آنها را تقریباً جایگزین می دانند و یکی را با تنظیمات ریسک به پاداش بهتر در هر زمان معین انتخاب می کنند تا اینکه هر دو را به طور همزمان معامله کنند.

EUR/USD و AUD/USD نیز همبستگی مثبت متوسطی بین 0.60+ تا 0.75+ دارند که دوباره ناشی از مخرج مشترک دلار است. با این حال، این همبستگی در دوره هایی که عوامل خاص کالا غالب هستند (مانند سقوط قیمت سنگ آهن که AUD/USD را پایین می کشد در حالی که EUR/USD تحت تأثیر قرار نمی گیرد) تضعیف می شود. این همبستگی های ضعیف تر در واقع برای تنوع بخشیدن مفیدتر از همبستگی های تقریباً کامل هستند: همبستگی جزئی مزیت تنوع بخشیدن را فراهم می کند در حالی که سوگیری مثبت به این معنی است که هر دو موقعیت می توانند به طور همزمان در طول ضعف دلار سود ببرند.

جفت ارزهای فارکس با همبستگی منفی

EUR/USD و USD/CHF قوی ترین همبستگی منفی را در فارکس دارند، معمولاً 0.85- تا 0.95-. این رابطه معکوس تقریباً کامل وجود دارد زیرا هر دو جفت ارز دلار آمریکا را به اشتراک می گذارند اما در طرف مقابل. EUR/USD زمانی افزایش می یابد که ارزش دلار تضعیف شود (یورو تقویت می شود)، در حالی که USD/CHF زمانی کاهش می یابد که ارزش دلار تضعیف شود (فرانک تقویت می شود). برای اهداف عملی، خرید EUR/USD و فروش USD/CHF تقریباً یک معامله است و نگه داشتن هر دو موقعیت به طور همزمان عملاً هیچ مزیت تنوع بخشیدن را ارائه نمی دهد در حالی که اندازه موقعیت موثر شما را دو برابر می کند.

GBP/USD و USD/JPY اغلب در طول محیط های ریسک گریز همبستگی منفی نشان می دهند، معمولاً 0.40- تا 0.60-. هنگامی که بازارها دچار وحشت می شوند، GBP تمایل به تضعیف دارد (به عنوان یک ارز پرخطرتر تلقی می شود) در حالی که JPY تمایل به تقویت دارد (جریان های امن). در طول شرایط عادی بازار، این همبستگی منفی تضعیف می شود یا از بین می رود و آن را کمتر از رابطه معکوس EUR/USD در مقابل USD/CHF قابل اعتماد می کند. ماهیت مشروط این همبستگی، قوی تر در طول بحران ها، ضعیف تر در طول دوره های آرام، آن را برای پوشش ریسک دم مفید می کند اما برای معاملات روزانه غیرقابل اعتماد است.

EUR/USD و USD/JPY همبستگی متغیری دارند که به محیط کلان بستگی دارد. در طول دوره های قدرت دلار (رالی DXY)، EUR/USD و USD/JPY ممکن است در جهت مخالف حرکت کنند (EUR/USD کاهش می یابد، USD/JPY افزایش می یابد) و همبستگی منفی را نشان می دهند. در طول دوره هایی که یورو و ین به طور مستقل از دلار حرکت می کنند (مانند زمانی که EUR/JPY روند قوی دارد)، همبستگی بین EUR/USD و USD/JPY می تواند تغییر کند. درک این تغییرپذیری مهم است زیرا به این معنی است که نمی توانید همبستگی ثابتی بین این جفت ارزها فرض کنید.

استفاده از همبستگی ها برای پوشش ریسک

پوشش ریسک با جفت ارزهای همبسته شامل باز کردن موقعیت در جفت ارزهای با همبستگی منفی برای جبران ریسک است. اگر در EUR/USD موقعیت خرید دارید و نگران جهش کوتاه مدت دلار هستید که به موقعیت شما آسیب می رساند، می توانید یک موقعیت خرید کوچکتر در USD/CHF به عنوان یک پوشش جزئی باز کنید. از آنجا که این جفت ارزها همبستگی منفی دارند، یک رالی دلار که EUR/USD را پایین می آورد، USD/CHF را بالاتر می برد و تا حدی ضرر EUR/USD شما را جبران می کند. این پوشش ناقص است زیرا همبستگی دقیقاً 1- نیست، اما قرار گرفتن در معرض خالص شما در برابر حرکات دلار را کاهش می دهد.

رویکرد پوشش ریسک دیگر از جفت ارزهای با همبستگی مثبت با نوسانات مختلف استفاده می کند. اگر می خواهید در معرض ضعف دلار قرار بگیرید اما مطمئن نیستید کدام جفت ارز بهترین عملکرد را خواهد داشت، می توانید موقعیت خود را بین EUR/USD و AUD/USD تقسیم کنید. هر دو از ضعف دلار سود می برند، اما AUD/USD در صورت افزایش قیمت کالاها بیشتر سود می برد در حالی که EUR/USD به داده های اقتصادی منطقه یورو حساس تر خواهد بود. این رویکرد متنوع خطر از بین رفتن کل موقعیت شما توسط یک رویداد خاص ارز را کاهش می دهد.

پوشش ریسک رایگان نیست. با جبران یک موقعیت در برابر موقعیت دیگر، هم ریسک و هم پتانسیل سود خود را کاهش می دهید. پوشش ریسک کامل تمام ریسک های جهت دار را از بین می برد اما تمام سودهای جهت دار را نیز از بین می برد و شما را با پرداخت اسپرد و سواپ برای بازده مورد انتظار صفر رها می کند. از پوشش ریسک به عنوان یک ابزار تاکتیکی برای مدیریت ریسک های خاص استفاده کنید، نه به عنوان یک ساختار دائمی پورتفوی.

خطر پنهان: قرار گرفتن در معرض ریسک همبسته

خطرناک ترین کاربرد همبستگی ها ناآگاهانه است. اگر همزمان در EUR/USD، GBP/USD و AUD/USD موقعیت خرید داشته باشید، در واقع سه شرط می بندید که ارزش دلار آمریکا تضعیف خواهد شد. این سه موقعیت دارای همبستگی ترکیبی بسیار بالاتر از 0.80+ هستند، به این معنی که همه آنها با هم سود می برند یا با هم ضرر می کنند. اگر هر موقعیت 2٪ از حساب شما را به خطر بیندازد، ریسک کل دلار کوتاه شما تقریباً 5-6٪ پس از محاسبه همبستگی است، نه 6٪ که ممکن است با جمع کردن ساده ریسک های فردی محاسبه کنید.

این قرار گرفتن در معرض ریسک ترکیبی در طول رالی های ناگهانی دلار حساب ها را از بین برده است. معامله گری که سه موقعیت دلار کوتاه همبسته با ریسک 2٪ در هر کدام دارد، ممکن است باور داشته باشد که حداکثر افت سرمایه او 6٪ است. اما از آنجا که موقعیت ها با هم حرکت می کنند، افت سرمایه واقعی در یک فشار دلار می تواند به طور همزمان به 6٪ کامل نزدیک شود، بدون مزیت تنوع بخشیدن که سه موقعیت مستقل ارائه می دهند. در سناریوهای شدید مانند جهش دلار در مارس 2020، هر سه جفت ارز به شدت در برابر چنین پورتفویی در عرض چند ساعت حرکت کردند و افت سرمایه ای ایجاد کردند که از ریسک هر موقعیت فردی فراتر رفت.

راه حل این است که قبل از باز کردن موقعیت های جدید، قرار گرفتن در معرض خالص ارز خود را محاسبه کنید. اگر از قبل در EUR/USD موقعیت خرید دارید (دلار کوتاه) و می خواهید یک موقعیت خرید GBP/USD اضافه کنید (همچنین دلار کوتاه)، قرار گرفتن در معرض خالص دلار کوتاه شما افزایش می یابد. یا اندازه موقعیت GBP/USD را برای محاسبه همبستگی کاهش دهید، یا موقعیت EUR/USD را ببندید یا کاهش دهید. یک قانون ساده: کل قرار گرفتن در معرض خالص شما در برابر هر ارز واحد، در تمام موقعیت های باز، نباید از حداکثری که به یک موقعیت واحد اختصاص می دهید، تجاوز کند. این از انفجارهای همبسته جلوگیری می کند در حالی که به شما امکان می دهد چندین جفت ارز را معامله کنید.

چرا همبستگی ها تغییر می کنند و چگونه آنها را ردیابی کنیم

همبستگی ها ثابت نیستند. آنها با گذشت زمان با تکامل محرک های اساسی هر ارز تغییر می کنند. همبستگی EUR/USD و GBP/USD می تواند در دوره هایی که عوامل خاص بریتانیا (مانند مذاکرات برگزیت یا واگرایی سیاست BOE از ECB) بر حرکات پوند به طور مستقل از دلار غالب است، تضعیف شود. به طور مشابه، همبستگی AUD/USD با قیمت طلا در طول رالی های طلا تقویت می شود اما زمانی که قیمت سنگ آهن محرک غالب برای استرالیایی ها باشد، تضعیف می شود. این تغییرات می تواند معامله گران را غافلگیر کند اگر فرض کنند همبستگی ها دائمی هستند.

همبستگی ها را به صورت چرخشی نظارت کنید و ضرایب همبستگی 20 روزه، 50 روزه و 200 روزه بین جفت ارزهایی که معامله می کنید را بررسی کنید. هنگامی که همبستگی کوتاه مدت به طور قابل توجهی از میانگین بلندمدت منحرف می شود، نشان می دهد که رابطه عادی به طور موقت مختل شده است. این انحراف می تواند یک سیگنال معاملاتی باشد: اگر EUR/USD و GBP/USD که معمولاً با 0.85+ همبستگی دارند، ناگهان به 0.50+ کاهش یابند، ممکن است یکی از جفت ارزها نسبت به دیگری قیمت گذاری اشتباه شده باشد. معامله گران میانگین برگشتی می توانند از این طریق با خرید جفت ارز کم عملکرد و فروش جفت ارز پرعملکرد، شرط بندی بر بازگشت همبستگی به هنجار تاریخی خود استفاده کنند.

ابزارهای همبستگی رایگان در اکثر پلتفرم های تجزیه و تحلیل فارکس اصلی موجود است. یک یادآوری هفتگی تنظیم کنید تا ماتریس همبستگی را برای جفت ارزهای معامله شده خود بررسی کنید. به ویژه به هر جفت ارزی که بیش از 0.20 از میانگین تاریخی خود در ماه گذشته تغییر کرده است، توجه کنید، زیرا این نشان دهنده یک تغییر ساختاری در رابطه است که ممکن است بر استراتژی معاملاتی شما تأثیر بگذارد. در طول دوره های بحرانی، همبستگی در بین تقریباً تمام دارایی های پرخطر به 1+ همگرا می شود (همه چیز با هم سقوط می کند)، بنابراین مزایای پوشش ریسک و تنوع بخشیدن شما دقیقاً زمانی که بیشتر به آنها نیاز دارید از بین می رود. این "همگرایی همبستگی" در طول بحران ها یکی از مهم ترین مفاهیم مدیریت ریسک در معاملات پورتفوی است.